سال نو نزدیک

داشتید خونه تکونی میکردید وبلاگ منو از خونه دلتون بیرون نکنید

واسه همه تون سال خوشی آرزو میکنم

در ضمن میخوام از یکی از دوستان وبلاگ نویس تشکر کنم که بهم خیلی کمک کرد

اگه گفتید که اون کی بود

وبلاگ نویسی که مطالب خودش فوق العاده است یه غریبه واسش ارزو موفقیت میکنم

آری ،آغاز دوست داشتن است

گرچه پایان راه ناپیداست

من به پایان نیندیشم

که همین دوست داشتن ،زیباست

ای خدا پرده سازو پرده سوز                                                        وی صفابخشای روز دلفروز             گرچه دورم از تو جویای توام                                                         وز طریق عجز پویای توام               اندرین راهی که پایانش نیست                                                 جزتوای جان جهان مقصودکیست

سالها شد تا که این در میزنم                                                  با امیدی روز وشب سر میکنم            بارالها بنده ای بس مفلسم                                                    نیست روی دل بجزتو با کسم              گرچه بر من منت بسیار شد                                                   حالیا رحمی که دل بیمار شد       

ای طبیب من به دردم چاره کن                                                یک نظر بر حال این بیچاره کن           دردمن از توست درمانی فرست                                              بر گدای خویش احسانی فرست    

ای وصالت بهترین درمان من                                              وی  جمالت  روضه  رضوان  من    

این دو سه روز من اسباب کشی داشتم و اتاقمو عوض کردم باوجود این که بابام تحت هیچ شرایطی اتاقشونو نمی داد ولی من گرقتم(الان این اتاق غصبی و خدا میدونه چه بلایی قرار سر من بیاد ) موقعی که داشتم ترکش میکردم بد جوری بغض کرده بودم و جدا شدن ازش واسم سخت بود چون خیلی دوستش داشتم و دارم اون توی تمام شرایط باهام بود ،موقع شادیهام ،غمهام و حتی سختیهام باهام بودو راز دارم ،۶ سال منو تحمل کرد تا این که تصمیم گرفتم ترکش کنم که دیگه گریه های شبونمو نبینه و دیگه از دستم راحت بشه و این همه سنگ صبور نباشه اخه اونم یه ظرفیتی داره

میدونم اگه این مطلبی که الان میخوام بنوسم کسی که خب میشناستم بخونه کلی بهم میخنده و مسخرم میکنه بهم میگه تو و دوست داشتن ، تو و گریه، اصلا تو میدونی دوست داشتن چیه و خلاصه کلی از این حرفا بارم میکنه ،اخه تا الان کسی از دل من خبر نداره و همیشه خنده های منو میبینن ( من خودم اینطوری میخوام و دوست دارم) راستش من اون اتاقو ترک کردم که حداقل نیمی از خاطراتمو فراموش کنم و بتونم با نبودش کنار بیام اخه خوب میدونم اون دیگه بر نمیگرده ولی ای کاش بر می گشتو میدید که من چقدر دوستش دارم (عاشقش نیستم چون عشق به این راحتیا بدست نمیاد ولی واقعا دوستش دارم )مطمئنم که اگه خودشم بشنو که من دوستش دارم باور نمیکنه و الانم به فکرش خطور نمیکنه که من دقیقه به دقیقه به یادشم و خیلی دوست دارم برگرده، خودمم اینو خوب میدونم که با عوض کردن اتاقم بازم از ذهنم بیرون نمیره و فقط دارم خودمو گول میزنم اما اگه بدونم که اینطوری خوشتر وخوشبختر حرفی ندارم و واسش آرزو موفقیت میکنم

وای چقدر پر حرفی کردم منو ببخشید خیلی پر بودم میخواستم یه جا حرفامو بزنم

سال جدید نزدیک واستون سال خوشی آرزو میکنم

من دیروز سه مصرع از شعر فروغ نوشتم اخه فقط این سه مصرع رو حفظ بودم، من معمولا" شعر که میخونم مصرع های که موقع خوندن نظرو جلب می کنند نا خداگاه حفظ میشم این سه مصرع فروغم    بدجوری نظرمو جلب کرده بود و به نظرم فوق العاده اومد حالا میخوام به خاطر اینکه یکی از دوستان نظر داده بود که اگه همشو مینوشتم بهتر بود این کارو بکنم و همه شعرو بنویسم

در برابر خدا

 از تنگنای محبس تاریکی                                                                                                           بانگ پر از نیاز مرا بشنو                                                                                                             آه، ای خدای قادر بی همتا

 

یکدم ز گرد پیکر من بشکاف                                                                                                    بشکاف این حجاب سیاهی را                                                                                                  شاید درون سینه من بینی                                                                                                        این مایه گناه و تباهی را

دل نیست این دلی که بمن دادی                                                                                                 در خون طپیده، آه، رهایش کن                                                                                                   یا خالی از هوی و هوس دارش                                                                                                     یا پای بند مهر و وفایش کن                                                                                                    

تنها تو آگهی و تو می دانی                                                                                                     اسرار آن خطای نخستین را                                                                                                        تنها تو قادری که ببخشایی                                                                                                         بر روح من، صفای نخستین را                                                                                                

آه، ای خدا چگونه ترا گویم                                                                                                          کزجسم خویش خسته وبیزارم                                                                                                  هر شب بر آستان جلال تو                                                                                                         گوئی امید جسم دیگر دارم                 

از دیدگان روشن من بستان                                                                                                       شوق بسوی غیر دویدن را                                                                                                         لطفی کن ای خداوبیاموزش                                                                                                          از برق چشم غیر رمیدن را

عشق بمن بده که مرا سازد                                                                                                  همچون فرشتگان بهشت تو                                                                                                        یاری بمن بده که در او بینم                                                                                                       یک گوشه از صفای سرشت تو

یکشب ز لوح خاطر من بزدای                                                                                                  تصویر عشق و نقش فریبش را                                                                                                خواهم به انتقام جفا کاری                                                                                                         در عشق تازه فتح رقیبش را                                                                                       

آه ای خدا که دست توانایت                                                                                                       بنیان نهاده عالم هستی را                                                                                                     بنمای روی و از دل من بستان                                                                                                  شوق گناه و نقش پرستی را

راضی مشو  که بنده ناچیزی                                                                                                      عاصی شود بغیر تو روی آرد                                                                                                     راضی مشوکه سیل سرشکش را                                                                                               در پای جام بادفروبارد                                                                                                             

از تنگنای محبس تاریکی                                                                                                        از منجلاب تیره این دنیا                                                                                                          بانگ پر از نیاز مرا بشنو                                                                                                          آه،  ای خدای قادر بی همتا                     

امروز درختکاری بود، کاشتید عجله کنید دیر میشه ، بهار داره نزدیک میشه،باغا داره سبز میشه،

پس یادتون نره درختشو شما بکارید

از تنگنای محس تاریکی

بانگ پر از نیاز مرا بشنو

آه ای خدای قادر بی همتا

اومدم خبر خوب بدم با دعای شما و لطف خدا پیداش کردم آره گواهیناممو پیدا کردم اگه گفتید کجا

بود خیلی فکر نکنید چون نمیتونید حدس بزنید ،حالا مامان من چطوری حدس زد که امکان داره کجا

باشه(الله علم)،نمیدونم کدوم از خدا بیخبری این کارو کرده بود اخه راستش ما این مدت خیلی مهمون

داشتیم، من که دیگه جون نداشتم بگردم ۵-۶ بار تا امشب من تموم کمدای اتاقمو گشته بودم دیگه به

چشمام و حواسم شک کرده بودم، که امشب متوجه شدم نه من سالمم گواهینامم واقعا غیب شده

بود ازتوی سیستم کامپیوترم پیدا شد

می بینید عجب زمونه ای شده نمیدونم شایدم سیستمم گشنه بوده از روی ناچاری گواهیناممو

بلعیدهآخه یکی نیست بهش بگه خب وقتی گشنت میشه بگو اقاجونم بگو چرا مردمو میذاری

سر کارفکر کنم دستش با مامانم یکی بوده میخواستن منو اذیت کنن(سیستم میگم)

مثل اینکه خیلی سرتونو خوردم در اخر هم از دوستای خوبم که وبلاگ منو میخونن و نظر میدن ممنون

دیگه رفتم بخوابم

امروز  بعد از  چند روزی که اومدم به وبلاگم سر بزنم خیلی خوشحال شدم که دیدم نظر دارم شاید باورتون نشه همه عصاب خوردیامو که این چند روزه داشتم واسه چند لحظه فراموش کردم و میخوام ازتون تشکر کنم که خوشحالم کردیدمیخواستم دیشب بیام کمی بنویسم ولی خب نشد یعنی نمیدونم کی ولی خوابم برد ای کاش دیشب می اومدم چون خیلی عصابم خورد بود شاید اگه دیشب سر میزدم و نظرای شمارو میدیدم بهتر میشدم

راستشو بخواید بقول بابام از روی سر به هواییم گواهیناممو گم کردم و هرچی میگردم انگار آب شده رفته تو زمین کلی عصابم بخاطره این موضوع ریخته بهم (کنید پیدا بشه)

چشم تون روز بد نبینه دیروز دانشگاه کلاس داشتم اونم با چه استادی که ۵ دقیقه ام دیر کنی وای بحالته از شانس بده ما تو راه تصادف خیلی جزیی شده بود ولی حدود نیم ساعت ترافیک سنگینی شد و ما (من و یاسی و شیما)۴۵ دقیقه دیر رسیدیم وقتی در کلاسو باز کردم منتظر غرغر کردن استاد شدیم ولی نمیدونم چه اتفاق خوبی واسه استاد افتاده بود که اول دلیل دیر کردنمونو خواست و ما توضیح دادیم ، خلاصه بخیر گذشت ولی از شانس ما چون معرف شدیم به شلوغای کلاس اومدیم بشینیم تا صندلی جابجا میکردیم تیکه بود که بارمون میکردن

وای من چقدر امروز پر حرفی کردم میخوام یه شعری بنویسم بعدش دیگه میرم ، این شعرم تقدیم میکنم به کسی که عشق زمینی من بود و با رفتنش همه چیزو با خودش برد (۱۷ روز دیگه سالگردشه)

(تقدیم به پدر بزرگه خوبم)

آقاجون پیشم نیستی ببینی که جات چقدر خالیه

دلم واست تنگه یه عالمه غصه دوری توش جاریه

اگه تو بودی پیشم

دستمو تو دستات می ذاشتی و من میگفتم بابا

آره اون وقت توم جواب میدادی چیه بابایی

منم نگات میکردم میگفتم هیچی دلم تنگ شده بابای

انوقت بهم میگفتی دل تنگی نداره بابایی آدم خدارو داره

منم بهت میگفتم آره میدونم بابایی، آدم خدارو داره دیگه غصه نداره

ولی بعداز خدا شمارو داره

حالا چی باید بگم بابایی

حالا که نیستی بعد خدا تو دنیا ما کسی رو داریم ؟ بابایی

وقتی تو رفتی با خودت دلخوشی هارو بردی

تنها شدیم تو دنیا ،هیچ کس جز تو نداریم

ولی بازم حرفات تو گوشمه،که خدا رو که داریم

یادت میاد میگفتی منو تنها نذارین

حالا خودت رفتی و ماروتنها گذاشتی

یادت میاد شب یلدا چقدر سر به سرم گذاشتی

حالا رفتی و خاطراتشو واسم جا گذاشتی

یادت میاد واسم قرآن میخوندی

حالا رفتی و ایه های قرآنو واسم جاگذاشتی

خلاصه بگم یه عالمه تنهایی واسم گذاشتی و یه آسمون

بابا جون برگرد دوباره پیشم تا دوباره از محبتت بنوشم

 

 

تا امروز که کسی نوشتمو نخونده ولی خب عیبی نداره من واسه دل خودم مینویسم باوجوداینکه خیلی خوشحال میشم که کسی نوشته هامو بخونه و واسم قوت قلبه

راستش من تا الان داشتم کتاب عارفانه(جبران خلیل جبران) واسه بار سوم میخوندم بنظر من کتاب

 فوق العاده ای میخوام مطالبی که من خودم دوستشون دارمو بنویسم

"ما اغلب از فرداها قرض میکنیم تا وام خویش را به دیروزها بپردازیم"

"نیمی از انچه که میگوییم بی معناست:اما آن را میگوییم تا نیم دیگر را به دیگران برسانیم"

"تلخ ترین چیز در اندوه امروزمان،خاطره شادمانی دیروزمان است"

"دوستی مسئولیتی شیرین است ، نه یک فرصت"

"کسی که به سیمای غم نگاه نکرده،سیمای شادمانی را هرگز نمی بیند"

من خودم واقعا" این جمله هارو دوست دارم و بنظرم واقعیتی که هست و خواهد بود و بوده مخصوصا جمله آخر که میگه تا غم ندیده باشی هیچ وقت قدر لحظات شادی درک نمی کنی وقتی غم باشه شادی معنا پیدا میکنهو اینکه بنظرمن تا چیزی داری قدرشو نمی دونی ولی کافیه که از دستش بدی تازه میفهمی که چی شده و..................اون وقته که دعا میکنی ای کاش قدرشو می دونستم

تازه این اول کاره و همیشه توی پشیمونی سیر می کنی و باز هم به این ترتیب از قافله عمر عقب 

می مونی و یادت میره که تو حال زندگی کنی و قدر چیزایی که الان داری و بدونی

نمیدونم چرا امروز صبح از وقتی که چشامو باز کردم همین طوری دارم بد میارم فکر کنم یه کاره خلافی کردم که اینطوری شداولش که وارده دانشگاه شدم فهمیدم کلاه به چه گندگی رفته سرم من که ریاضی با استاد خوبی گدفته بودم بر اساس حرف مدیر گروهمون حذفش کردم و با استادی گرفتم که خدا رحم کنهخلاصه این اولیش بود بدش کلی تو دانشگاه الاف شدیم فقط واسه اینکه نیم ساعت سره کلاس باشیمدوباره کلی الافی واسه تاریخ تحلیلی اونم بری سره کلاس ببینی چه کلاس خشکی "عصاب خورد کنیدیگه دلم میخواست برم طبقه اخر ساختمون یادگار خودمو از اون بالا پرت کنم پایینکلاس ثموم شد و بدترین اتفاق پیش اومدیاسی داشت تصادف میکرد واقعا" ۱قدم فاصله داشت با......بالاخره هرطوری بود خداروشکر سالم رسیدیم خونه الانم که داشتم اینیرو مینوشتم یکی از دوستای گلم که از دور بهمsmsداد و کلی خوشحال شدم و تموم بد بیاری ها یادم رفت

 

سلام

 

من امشب تازه وارده وبلاگ شدم و میخوام سرتونوکلی دردبیارمراستی به خودم تبریک میگمالبته این کارو شما باید بکنید ولی خب من اولش خودم شروع میکنم>و واسه اولین بار زیاد سرتونو نمیخورم که اول کار نگید این دیگه کیه و چقدر حرف میزنه

خوشحال میشم اگه گاهی مطالب منم بخونید

خداجون چقدر امشب من خوشحالم :چون میتونم حرفامو تو بلاگم بنویسم و امید وارم دوستانی پیدا بشن اینارو بخونند(میدونم که چرت و پرت مینویسم)